بسمه تعالی

نگاهی به تاریخچه طایفه  شمسی در جامخانه

زمانی بر می گردد به حدود ۲۵۰ سال قبل یعنی زمانی که ایران از سیاست های غلط قاجار همچون برّه ای که به چنگ گرگ ها افتاده باشد . این وطن کهن در چنگ روس و انگلیس بود و عده ای از اسب پیاده شدند و در قسمت پایین محله (جامخانه) سکنی گزیده و آنگاه طایفه ی خود را شمسی نامیدند . زیرا نام جد این طایفه شمس الدین بود و در استان فارس سکونت داشتند . شمس الدین پس از چندی در جامخانه فوت می کند و پسرش حاجی مرتضی بعنوان کشاورز و زارع فعال مطرح می شود و او اولین حاجی جامخانه می باشد (حدود ۱۴ ماه زمان سفر او به حج بود) طایفه ی شمسی امروزه به مانند نسل گذشته ی خود در پایین محله قسمت شمال شرقی سکونت دارند و اکثر آنها کشاورز هستند و عده ای هم به نکاء و ساری مهاجرت کردند و به تجارت مشغول هستند . این طایفه در کنار طایفه های بالوئی ، باقری، عبادی و بازاری از طایفه های پرجمعیت محل می باشند . در جریان دفاع مقدس جوانان این طایفه به مانند شهیدان جعفر شمسی ، سبز علی شمسی و سهراب شمسی گل شقایق پروراندند و رودها خروشان خوزستان را رنگین ساختند و نامشان را در تاریخ انقلاب مان جاودانه نمودند . از از آزاده ی سرافراز این طایفه می توان به برادر رسول شمسی اشاره نمود.

از چهره های مطرح این طایفه که تا حدودی مربوط به تاریخ جامخانه عصر گذشته می باشد ، حاجی احمد علی و حاجی رمضان ، حاجی حسن و حاجی اصغر شمسی می باشند . مرحوم حاج احمد علی سالها ارباب محل بوده و حدود ۱۲۰ سال عمر کرده و سرگذشت عجیبی دارد و پسرش حاج رمضان با تلاش او اقداماتی در محل صورت گرفته بود. البته قصد برآن نیست تا از تکدر و تظلم سخن به میان آید آن  را به زمانه و صاحبش محول می کنیم . آری ۲۵۰ سال از سابقه ی طایفه ی شمسی در جامخانه می گذرد و زندگی همچون جوی آبی می گذرد و مردم باید از گذشت زمان درس ها بگیرند .

از بدی های روزگار و انسان ها باید درس گرفت ، چرا که از نام و یاد انسان به جز نیکی و خوبی نمی ماند . تاریخ بهترین معلم انسان ها ست و گذشته چراغ راه آینده است .

منبع:ماهنامه آچند جامخانه

 

این خبر را به اشتراک بگذارید :